คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับหนังสือจากจำเลย อันมีข้อความหมิ่นประมาทโจทก์หลายอย่าง เช่นว่า โจทก์เป็นคนเลวทราม ทั้งการกระทำและคำพูดซึ่งหมายความว่า เป็นคนชั่วร้ายที่สุดไม่มีอะไรจะชั่ว เช่น ลัก, ฉ้อ, ยักยอกเป็นต้น ดังปรากฎท้ายฟ้อง และโจทก์ทรายว่าจำเลยส่งสำเนาโฆษณาไปยังอธิบดีกรมโยธาเทศบาลด้วย ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๘๒, ๒๘๖ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อความในจดหมายของจำเลยหาได้มีข้อความว่า โจทก์เป็นผู้ร้ายปล้น ฉ้อ, ยักยอกดังกล่าวในฟ้องใน และโจทก์มิได้กล่าวในฟ้องให้ชัดแจ้งว่า ข้อความใด, วรรคใด, ตอนใด, ที่เป็นที่เสียหายต่อชื่อเสียงของโจทก์ และเรื่องนี้มิใช่กล่าวต่อหน้าหรือกล่าวต่อคนสองคน จึงไม่ต้องด้วยลักษณะหมิ่นประมาท
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
