คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันแสดงตนและกระทำการเป็นเจ้าพนักงานตำรวจ จับกุมนายอุดมหาว่าพยายามทำร้ายร่างกาย และจำเลยใช้ผ้ามัดข้อมือนายอุดมควบคุมออกจากบริเวณงานฉลองพระพุทธรูปเป็นการหน่วงเหนี่ยวให้ปราศจากเสรีภาพในร่างกาย แล้วจำเลยร่วมกันเตะทำร้ายร่างกายนายอุดมถูกลิ้นปี่และหน้าท้องมีรอยถลอกและเขียวช้ำบวม รักษาประมาณ 15 วันหาย ปรากฏตามรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้อง ขอให้ลงโทษตามมาตรา 145, 310, 295จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยทั้งสองผิดมาตรา 145, 310, 295 ลงโทษตามมาตรา 310 ซึ่งเป็นบทและกระทงหนักจำคุกคนละ 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่า นายอุดมมีบาดเจ็บเป็นรอยถลอกและเขียวช้ำบริเวณลิ้นปี่หน้าท้องนูนขึ้นมา
เวลากดบริเวณหน้าท้องเจ็บทั่ว ๆ ไป รักษาประมาณ 15 วันหายดังปรากฏตามรายงานชันสูตรบาดแผลของแพทย์ และเชื่อว่าจำเลยทั้งสองได้เตะทำร้ายร่างกายนายอุดมจริง และเห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยทั้งสองเป็นลูกจ้างโรงต้มกลั่นสุรา มีหน้าที่เพียงนำเจ้าพนักงานออกตรวจจับสุราเถื่อน ไม่ได้เป็นเจ้าพนักงานมีตำแหน่งหน้าที่ประการใด การกระทำของจำเลยจึงเป็นผิดฐานแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานและกระทำการเป็นเจ้าพนักงาน เมื่อจับกุมคุมตัวนายอุดมไปก็เป็นผิดฐานหน่วงเหนี่ยวผู้อื่นให้ปราศจากเสรีภาพในร่างกาย และทำร้ายร่างกายนายอุดมด้วย นั้นชอบด้วยรูปคดีแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
