คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๓, ๒๗๖, ๓๒๙, ๓๓๘(๓), ๓๒๘, และ ๖๓
จำเลยให้การปฏิเสธ เมื่อสืบพยานโจทก์หมดแล้ว ศาลสอบโจทก์ นางส้มเกลี้ยงโจทก์แถลงว่า บิดานางสาวเล็กยังมีชีวิตอยู่ นางสาวเล็กเป็นผู้เยาว์อยู่ในความปกครองของนางส้มเกลี้ยง แต่ไม่ได้รับคำสั่งศาล ศาลชั้นต้นจึงพิพากษายกฟ้องโจทก์เสียโดยวินิจฉัยว่า ไม่มีอำนาจฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นสั่งตั้งผู้แทนโดยชอบธรรมเฉพาะคดีให้โจทก์ที่ ๒ ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๕๖ วรรค ๔ แล้ว พิพากษาไปตามกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้นางส้มเกลี้ยงจะไม่มีสิทธิฟ้องความในฐานะเป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของนางสาวเล็กก็ดีก็พึงถือได้ว่าเป็นการปฏิบัติบกพร่องในเรื่องความสามารถและโดยเฉพาะคดีนี้ เพื่อความยุติธรรม ศาลย่อมมีอำนาจสั่งแก้ำขข้อบกพร่องนั้นได้ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๕๖
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
