คำฟ้องและคำให้การ
กรณีเนื่องจากคู่ความได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความ และศาลพิพากษาตามยอม คดีถึงที่สุดแล้ว ตามสัญญายอมข้อ ๒ กล่าวว่า "เมื่อทางการเทศบาลนครกรุงเทพได้จัดที่ตั้งแผงลอยขึ้นที่คลองโอ่งอ่างและจัดให้ผู้ค้าแผงลอยเข้าตั้งได้แล้ว จำเลยที่ ๑,๒,๓ ยอมย้ายแผงลอยจากหน้าร้านโจทก์ภายใน ๑ เดือน" ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่าเทศบาลได้จัดตั้งแผงลอยที่คลองโอ่งอ่างและจัดผู้ตั้งแผงลอยเข้าตั้งได้แล้ว จำเลยที่ ๑,๒,๓ ไม่จัดการย้ายไป ขอให้บังคับ จำเลยที่ ๑,๒,๓ คัดค้านว่า แผงลอยนั้นจัดไว้เฉพาะการค้าผ้าเท่านั้น ไม่ได้จัดให้สำหรับค้าผลไม้ ดอกไม้ และขนมหวานดังจำเลยค้า จึงยังเข้าค้าในแผงลอยนันไม่ได้ ศาลชั้นต้นสั่งให้ยกคำร้องของโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยที่ ๑,๒,๓ ขนย้ายออกไป จำเลยที่ ๑,๒,๓ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามสัญญายอมข้อ ๒ มีความหมายว่าจำเลยที่ ๑,๒,๓ จะย้ายออกจากหน้าร้านโจทก์ต่อเมื่อเทศบาลจัดสถานที่ตั้งแผงลอยขึ้นที่คลองโอ่งอ่างเพื่อให้จำเลยทั้งสามมีสิทธิเข้าทำการค้า แต่ข้อเท็จจริงปรากฏว่า แผงที่สร้างแล้วนั้น อนุญาตให้ค้าได้เฉพาะการค้าผ้าเท่านั้น ไม่อนุญาตสำหรับการค้าผลไม้ ดอกไม้ และขนมหวานอย่างที่จำเลยค้า จำเลยที่ ๑,๒,๓ ยังไม่มีสิทธิเข้าไปค้าและเทศบาลยังมิได้จัดเตรียมสถานที่ค้าสำหรับผู้ค้าผลไม้ ดอกไม้ และขนมหวานไว้ให้กรณีจึงยังไม่เป็นไปตามเงื่อนไขตามสัญญายอม โจทก์ไม่มีอำนาจขอให้บังคับจำเลยที่ ๑,๒,๓ ออกไปได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องของโจทก์
