คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อคืนวันที่ ๑๖ ติดต่อกับวันที่ ๑๗ ตุลาคม ๒๕๑๒เวลาใดไม่ปรากฏชัดจำเลยได้ใช้พร้าฟันนายดีหรือดิเรก พรหมพุ่มหลายที โดยเจตนาฆ่า นายดีหรือดิเรกได้ถึงแก่ความตายทันที เหตุเกิดที่ตำบลท่าทอง อำเภอกาญจนดิฐ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๓๓ และริบพร้าของกลางที่จำเลยใช้ทำผิด
จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้ใช้พร้าฟันผู้ตายจริง โดยจำเลยกระทำไปด้วยบันดาลโทสะพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๗๒ จำคุก ๖ ปี
จำเลยให้การชั้นสอบสวนและนำสืบชั้นพิจารณาเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้ตามมาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม จำคุกจำเลย ๔ ปี พร้าของกลางให้ริบ
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ว่า จำเลยกระทำโดยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุขอให้ยกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่ใช่เป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะแต่เป็นการกระทำเพื่อป้องกันตนเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๖๘, ๖๙ ให้จำคุก ๖ ปี จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวน เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามมาตรา ๗๘ กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลย ๓ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะ ขอให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ใช้พร้าฟันผู้ตายในที่สำคัญหลายแผลเป็นการทำร้ายโดยมีเจตนาฆ่า และผู้ตายได้ถึงแก่ความตายเพราะบาดแผลที่ถูกจำเลยทำร้าย ทั้งคดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำร้ายผู้ตายด้วยเหตุบันดาลโทสะดังที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัย หรือป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ ดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยจำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นตายโดยเจตนาตามฟ้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ให้ลงโทษจำคุก ๑๕ ปี แต่คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยไว้เพียง ๔ ปี โจทก์มิได้อุทธรณ์ศาลฎีกาจะลงโทษจำเลยหนักกว่านั้นไม่ได้จึงให้จำคุกจำเลยไว้ ๔ ปี เท่ากำหนดโทษของศาลชั้นต้น
