คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้รับมรดกของนางพร้อม ก่อนนางพร้อมตายนางพร้อมได้กู้เงินโจทก์ไป 10,000 บาท จึงขอให้จำเลยชำระเงินต้นและดอกเบี้ยแทนนางพร้อมจำเลยต่อสู้ว่า นางพร้อมได้ชำระหนี้รายนี้แก่โจทก์แล้วโดยโอนที่ดินให้แทนเงินกู้ศาลชั้นต้นเชื่อว่านางพร้อมได้โอนที่ดินใช้หนี้เงินกู้แก่โจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง ให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่นางพร้อมกู้เงินโจทก์ไปก็เพื่อใช้จ่ายในการฟ้องนายอ่วมสามี ขอหย่าและแบ่งทรัพย์ นางพร้อมเป็นความอยู่ 3 ปี คดีจึงเสร็จโดยนางพร้อมชนะคดีได้รับแบ่งทรัพย์คือที่ดินโฉนดที่ 1087 เพียงแปลงเดียวเมื่อคดีเสร็จแล้วโจทก์ทวงถามเงินที่นางพร้อมกู้ไป นางพร้อมก็ว่ายังไม่มีให้พฤติการณ์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่า
นางพร้อมมิใช่คนร่ำรวย ฉะนั้นที่นางพร้อมโอนที่ดินโฉนดที่ 1087 ซึ่งได้รับโอนจากนายอ่วมให้นายจอนสามีโจทก์ในวันเดียวกันที่นางพร้อมได้รับโอนมาจากนายอ่วม จึงน่าเชื่อว่าเป็นการโอนเพื่อชำระหนี้เงินกู้ที่นางพร้อมกู้ไปจากโจทก์ โดยนางพร้อมไม่สามารถชำระหนี้ด้วยเงิน ตามรูปคดีไม่มีเหตุผลที่ควรจะเชื่อแต่อย่างใดว่านางพร้อมโอนที่ดินเป็นการยกให้โดยเสน่หาแก่เด็กชายวินัยบุตรโจทก์ ในเมื่อนางพร้อมยังเป็นลูกหนี้โจทก์ และโจทก์ก็ได้ทวงถามให้ชำระหนี้นั้นอยู่ที่โจทก์ฎีกาว่า การชำระหนี้เงินกู้ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสืออย่างหนึ่งอย่างใดลงลายมือชื่อผู้ให้ยืมมาแสดง หรือเอกสารอันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมนั้นได้เวนคืนแล้ว หรือได้แทงเพิกถอนลงในเอกสารนั้นแล้วตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 แต่คดีนี้จำเลยมิได้มีเอกสารแสดงถึงการชำระหนี้ มีแต่พยานบุคคลเข้าสืบว่ามีการชำระหนี้แล้วเป็นการนำสืบพยานบุคคลแทนพยานเอกสารในเมื่อไม่สามารถนำเอกสารมาแสดง เป็นการฝ่าฝืนต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94(ก) ข้อนำสืบของจำเลยรับฟังไม่ได้นั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การชำระหนี้เงินกู้ด้วยการโอนที่ดินให้เจ้าหนี้ เป็นการชำระหนี้อย่างอื่นซึ่งมิใช่การชำระหนี้ด้วยเงินตมมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 321 แม้จะมิได้มีหลักฐานการชำระหนี้เป็นหนังสือตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 ศาลก็รับฟังพยานบุคคลที่นำสืบในเรื่องการชำระหนี้นั้นได้เมื่อข้อเท็จจริงในคดีนี้ฟังได้ว่าโจทก์ยอมชำระหนี้เงินกู้ด้วยการรับโอนที่ดินแทนเงินจากนางพร้อมดังได้วินิจฉัยข้างต้น หนี้เงินกู้นั้นเป็นอันระงับสิ้นไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 321ส่วนที่โจทก์ฎีกาอีกข้อหนึ่งว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 315 การชำระหนี้ต้องทำแก่ตัวเจ้าหนี้ หรือบุคคลผู้มีอำนาจรับชำระหนี้แต่ตามที่จำเลยนำสืบไม่ปรากฏว่า
นายจอน สังข์อ่อง เป็นผู้มีอำนาจรับชำระหนี้แทนโจทก์ได้อย่างใด และไม่ปรากฏด้วยว่า โจทก์ได้ให้สัตยาบันในการนี้ ฉะนั้น จึงฟังว่าเป็นการชำระหนี้แก่โจทก์แล้วไม่ได้ตามกฎหมายนั้นศาลฎีกาเห็นว่า นายจอน สังข์อ่อง ผู้รับโอนที่ดินที่นางพร้อมโอนให้เพื่อชำระหนี้เงินกู้เป็นสามีโจทก์ในวันที่โอนที่ดินกันโจทก์ก็รับว่าได้ไปรับรู้อยู่ด้วย เป็นการเพียงพอที่จะรับฟังได้ว่าโจทก์ได้ยินยอมให้นายจอนสามีเป็นผู้มีอำนาจรับชำระหนี้แทนโจทก์ รวมทั้งโจทก์ได้ให้สัตยาบันในการนี้อยู่ในตัว จึงเป็นการชำระหนี้แก่โจทก์ตามกฎหมายแล้วศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองที่ให้ยกฟ้องโจทก์ ฎีกาทุกข้อของโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ให้โจทก์เสียค่าทนายความสองร้อยบาทแทนจำเลย
