คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3จำเลยให้การว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยตกลงว่าจ้างนายสิทธิชัยดำเนินการต่อสู้คดีให้นายสมชัย และตกลงจ่ายค่าดำเนินคดีในศาลเป็นเงิน 80,000 บาท โดยจ่ายเช็คหมาย จ.1 มอบให้ แต่มิได้ลงวันออกเช็คหากนายสมชัยต้องคำพิพากษา นายสิทธิชัยยอมคืนเช็คหมาย จ.1ให้จำเลยทันที ปรากฏว่า นายสมชัยถึงแก่ความตายในระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2514ในวันนั้นเองนายสิทธิชัยได้สลักหลังเช็คหมาย จ.1 ให้โจทก์ รุ่งขึ้นวันที่ 25 สิงหาคม 2514 โจทก์ได้นำเช็คหมาย จ.1 ไปเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารเพื่อเรียกเก็บเงินตามเช็ค แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ตามสัญญาจ้างว่าความระหว่างจำเลยกับนายสิทธิชัยดังกล่าว
ย่อมเป็นที่เข้าใจว่า นายสิทธิชัยต้องดำเนินคดีให้นายสมชัยจนกระทั่งศาลพิพากษาคดีนั้น แม้ศาลพิพากษาแล้ว แต่ถ้าศาลพิพากษาให้ลงโทษนายสมชัย นายสิทธิชัยต้องคืนเช็คหมาย จ.1 ให้จำเลยทันที ปรากฏว่านายสิทธิชัยหาได้ดำเนินคดีให้นายสมชัยจนกระทั่งศาลพิพากษาคดีนั้นไม่ เพราะนายสมชัยตายเสียก่อนในระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดี ทั้งเช็คพิพาทก็มิได้ลงวันที่สั่งจ่ายไว้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยออกเช็คหมาย จ.1 ให้นายสิทธิชัยเพื่อประกันค่าจ้างว่าความที่จำเลยตกลงจ้างนายสิทธิชัยให้ดำเนินคดีให้นายสมชัยเท่านั้น มิได้ประสงค์จะออกเช็คให้เป็นการชำระหนี้ การที่นายสิทธิชัยสลักหลังเช็คหมาย จ.1 ให้โจทก์ จึงหามีผลผูกพันจำเลยแต่อย่างใดไม่ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คที่โจทก์ฟ้อง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
