คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้อำนาจด้วยกำลังกายกอดปล้ำข่มขืนกระทำชำเรานางเหี่ยวซึ่งมิใช่ภรรยาของจำเลยจนสำเร็จความใคร่ถึง 2 ครั้ง ต่อหน้าเด็กหญิงเกตุ มาระวัง โดยนางเหี่ยวอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 276, 281จำเลยให้การปฏิเสธก่อนสืบพยาน ผู้เสียหายได้แถลงต่อศาลว่าไม่ติดใจเอาความจากจำเลย ขอถอนคำร้องทุกข์ และผู้เสียหายว่าจำเลยชำเราผู้เสียหายในห้องนอนซึ่งดับตะเกียงแล้วมืด มีเด็กหญิงเกตุนอนอยู่ข้าง ๆ ผู้เสียหายแต่เด็กหญิงเกตุจะนอนหลับหรือเปล่าผู้เสียหายไม่ทราบศาลชั้นต้นได้สอบถามเด็กหญิงเกตุแล้ว เด็กหญิงเกตุแถลงว่ารู้สึกตื่นเมื่อจำเลยได้ชำเราผู้เสียหายเสร็จแล้วศาลชั้นต้นสั่งให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(2)
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่โจทก์ถือว่าเหตุเกิดต่อหน้าธารกำนัลก็โดยอาศัยพฤติการณ์เพียงเท่าที่โจทก์แถลงต่อศาลว่าเป็นความผิดต่อหน้าธารกำนัล เพราะต่อหน้าเด็กหญิงเกตุตรงกับที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องว่าจำเลยกระทำต่อหน้าเด็กหญิงเกตุ โจทก์มิได้อ้างว่ามีพฤติการณ์อื่นใดนอกเหนือไปกว่านี้อีก
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าเพียงแต่เหตุเกิดต่อหน้าเด็กหญิงเกตุเท่านั้น ยังไม่พอที่จะถือเป็นการกระทำต่อหน้าธารกำนัลเสมอไป โจทก์มิได้ยืนยันโต้แย้งว่าจำเลยได้กระทำโดยประการที่ให้เด็กหญิงเกตุได้เห็นการกระทำของจำเลยหรือว่าจำเลยได้กระทำในลักษณะที่เปิดเผยให้บุคคลอื่นสามารถเห็นการกระทำของจำเลยได้ พฤติการณ์แห่งคดีจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดต่อหน้าธารกำนัล ไม่มีเหตุที่ศาลจะต้องดำเนินการพิจารณาต่อไป
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
