คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า ให้จำเลยเช่าที่ดินเพื่อปลูกสร้างโรงเรียนมีกำหนด ๑๐ ปี เมื่อครบกำหนดโจทก์เตือนให้จำเลยออกจากที่เช่าหลายครั้งจำเลยไม่ปฏิบัติตาม ขอให้ขับไล่ จำเลยทั้งสองต่อสู้ว่า ได้เช่าที่ดินปลูกโรงเรียนจริง แต่โจทก์ไม่เคยบอกเลิกสัญญาเช่า โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลชั้นต้นงดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากษาให้ขับไล่จำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสองฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำฟ้องโจทก์บรรยายว่าเมื่อสัญญาเช่าครบกำหนดแล้ว โจทก์ได้เตือนให้จำเลยออกจากที่เช่าหลายครั้ง จำเลยไม่ได้ให้การปฏิเสธข้อนี้ ข้อเท็จจริงจึงฟังได้ตามที่บรรยายฟ้องว่าโจทก์เตือนให้จำเลยออกจากที่เช่าเมื่อหมดสัญญา จึงถือไม่ได้ว่าได้มีการทำสัญญาใหม่ต่อไปโดยไม่มีกำหนดเวลาตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๗๐
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
