คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยใช้ปลายมีดแหลมแทงผู้เสียหายมีบาดเจ็บศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๖ โดยเห็นว่า บาดแผลผู้เสียหายที่ถูกจำเลยทำร้ายเป็นบาดแผลสาหัส จำเลยฎีกาว่าบาดแผลนั้นไม่สาหัส
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาฟังได้จากใบชันสูตรบาดแผลที่จำเลยแทงผู้เสียหายว่า มี ๓ แห่ง แผลที่สำคัญคือที่หน้าท้องข้างสะดือ กว้าง ๑.๕ ซ.ม. ยาว ๒ ซ.ม. ลึก ๓ ซ.ม.รักษาประมาณ ๓๐ วันหาย และได้ความตามคำผู้เสียหายที่ถูกแทงว่ามีอาชีพทางทำนา และขึ้นตาลจนกะทั่งวันมาเบิกความที่ศาลพายหลังถูกทำร้ายเดือนเศษก็ยังขึ้นศาลไม่ได้เช่นนี้ จัดเป็นบาดแผลสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๕๖ ข้อ ๘ แล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน ตามศาลล่าง
