คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกับ ม. ซึ่งศาลลงโทษไปแล้วกับพวกอีก ๒ คนซึ่งยังจับตัวไม่ได้ มีฝิ่นเถื่อนโดยมิได้รับอนุญาต และใช้อาวุธปืนขู่เข็ญจะยิงพลตำรวจ เพื่อขัดขวางมิให้ทำการจับกุมตามหน้าที่ ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ฝิ่นและกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๑๒๐ ศาลเดิมพิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ปรับจำเลยฐานมีฝิ่นเถื่อน ส่วนข้อต่อสู้เจ้าพนักงานไม่รับวินิจฉัย อ้างว่าต้องห้ามตามพ.ร.บ.อุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๗๓ มาตรา ๓ โจทก์จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า รูปคดีเข้ามาตรา ๑๒๐ ตอน ๒ ซึ่งกำหนดโทษจำคุก ๓ เดือน ถึง ๕ ปี อุทธรณ์ของโจทก์จึงไม่ต้องห้ามตาม พ.ร.บ.อุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๗๓ ม.๓ จึงย้อนสำนวนให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาในข้อนี้ใหม่ ส่วนข้อที่จำเลยฎีกาฐามีฝิ่นเถื่อน ศาลฎีกาจะได้วินิจฉัยภายหลังเพราะเป็นกรณีเกี่ยวข้องกัน
