คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จว่าโจทก์ลอบตีจำเลย เปนเหตุให้โจทก์ถูกกักขัง ศาลเดิมฟังว่าจำเลยถูกลอบตี แต่ไม่ใช่โจทก์เปนคนตี เพราะโจทก์ป่วยที่เท้าเดินไม่ถนัดอยู่กับบ้านการที่จำเลยไปแจ้งความเช่นนี้เปนเท็จ มีผิดตาม ม.๑๑๘-๒๗๐
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้นำสืบว่าโจทก์เปนผู้ทำร้าย แต่พะยานของจำเลยฟังไม่ถนัดนั้น จะฟังมาลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จยังไม่ได้ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การจะลงโทษจำเลยในเรื่องเช่นนี้ เปนหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบว่าจำเลยรู้ถึงข้อความที่แจ้งนั้นว่าเปนเท็จ และมีเจตนาจะให้โจทก์ถูกกักขังโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่โจทก์สืบไม่ได้ ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระราชปริญญาศาลอุทธรณ์ - พระยามนูสารบัญ
