คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปล่อยกระบือของจำเลยขวิดกระบือขงโจทก์ขาหักใช้งานไม่ได้ ขอให้ใช้ค่าเสียหาย ๔,๐๐๐ บาท
จำเลยให้การว่า กระบือของจำเลยไม่ได้ขวิดกระบือของโจทก์ ศาลชั้นต้นฟังว่า กระบือของจำเลยขวิดกระบือโจทก์ขาหัก พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน ๑,๕๐๐ บาท
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นข้อเท็จจริงไม่ใช่ข้อกฎหมายไม่รับวินิจฉัยให้ พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา อุทธรณ์ของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคดีนี้ทุนทรัพย์ที่พิพาทเพียง ๔,๐๐๐ บาท ห้ามมิให้คู่ความอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติว่า จำเลยทำละเมิดโดยปล่อยกระบือของจำเลยให้ขวิดกระบือของโจทก์ขาหักเสียหายใช้งานไม่ได้ในวันที่ ๑๗ ตุลาคม ๒๕๑๗ ตรงตามที่กล่าวในฟ้อง จำเลยต้องใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ ฉะนั้น ที่จำเลยอุทธรณ์อ้างว่าวันเกิดเหตุจำเลยทำละเมิดเป็นวันอื่นนอกเหนือจากที่ศาลชั้นต้นฟังมา ข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องจำเลยไม่ต้องรับผิดนั้น เป็นอุทธรณ์โต้เถียงข้อเท็จจริง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
