คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเก็บก๊าซเชื้อเพลิงเหลวบิวเตน (ปกติ) ซึ่งเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงและจำหน่ายในสถานที่ที่มิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๔๗๔ มาตรา ๖, ๑๘, ๔๘(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๐ มาตรา ๔
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาปรับจำเลย ๒๐,๐๐๐ บาท
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหากระทำความผิดฐานเก็บและจำหน่ายก๊าซเชื้อเพลิงเหลวบิวเตน (ปกติ) ในสถานที่ซึ่งไม่ได้รับอนุญาตเพราะก๊าซเชื้อเพลิงชนิดบิวเตน (ปกติ) เป็นน้ำมันเชื้อเพลิงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดชนิดของเหลวต่าง ๆ ที่เป็นน้ำมันเชื้อเพลิง ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๔๗๔ ลำดับ ๑๗ ลงวันที่ ๕ มกราคม ๒๕๐๔ แต่บัดนี้ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดชนิดของเหลวต่าง ๆ ที่เป็นน้ำมันเชื้อเพลิง ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๔๗๔ (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๒๕ ธันวาคม ๒๕๒๔ ให้ยกเลิกความในลำดับ ๑๗ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยดังกล่าวข้างต้น ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๕ เป็นต้นไป
บิวเตน (ปกติ) จึงไม่เป็นน้ำมันเชื้อเพลิงตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๔๗๔ อีกต่อไป ฉะนั้น การกระทำของจำเลยแม้จะเป็นความผิดดังที่โจทก์กล่าวในฟ้อง จำเลยก็พ้นจากการเป็นผู้กระทำผิดดังที่ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒ บัญญัติไว้ ไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของจำเลย
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์
