คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกาย
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง เฉพาะยางอู้ซิมเป็นโจทก์ส่วนตัว ส่วนข้อที่จำเลยทำร้ายเด็กชายฮังบุง พิพากษาว่าจำเลยมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จำคุก ๑ เดือน รอกการลงโทษไว้มีกำหนด ๓ ปี ตาม มาตรา ๕๖ ริบเกี๊ยะของกลาง โจทก์ที่ ๑ และจำเลย อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีผิดฐานทำร้ายร่างกายนางอู้ซิมและเด็กชายฮังบุงตาม มาตรา ๒๙๕ จำคุกจำเลย ๒ เดือน รอการลงโทษมีกำหนด ๓ ปี ตามมาตรา ๕๖
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า บาดแผลของโจทก์ทั้งสอง จำเลยตีด้วยเกี๊ยะฐานแผลถึงบวมนูน แพทย์ผู้ชันสูตรประมาณว่ารักษาหายภายใน ๓ วันและ ๒ วัน ตามลำดับ โจทก์สืบว่านางซิมรักษา ๗ วันตาย เด็กชายฮังบุงรักษา ๓ วันหาย เห็นว่าด้วยลักษณะการกระทำของจำเลยและฐานแผลของโจทก์บวมนูนต้องรักษาอยู่หลายวัน เช่นนี้ ถือได้ว่า เป็นอันตรายแก่กาย ไม่จำต้องมีโลหิตไหล ก็เป็นอันตรายแก่กายตามมาตรา ๒๙๕ ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
