คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจให้สินบนแก่นายเสริมเจ้าพนักงานแผนกสรรพสามิตต์ จังหวัดปัตตานีเป็นเงิน ๑๐๐ บาทโดยเจตนาจูงใจให้ละเว้นไม่จับกุมจำเลยในคดีที่จำเลยต้องหาว่าเอาเกลือออกจากเขตต์ท่าเกลือไม่ได้รับอนุญาต ศาลจังหวัดปัตตานี พิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๑๒๕ จำคุก ๓ เดือน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า นายเสริมเป็นเสมียนแผนกสรรพสามิตต์จังหวัด ไม่ปรากฎว่านายเสริมมีอำนาจหน้าที่ในการจับกุมปราบปรามผู้กระทำผิดตาม ป.วิ.อาญา ม.๒ (๑๖) และคำว่า เสมียนแผนกสรรพสามิตต์ ต่างกับคำว่า เจ้าพนักงานสรรพสามิตต์ อำนาจหน้าที่ก็ผิดกัน เพราะเป็นการต่างตำแหน่ง ต่างกับนายฉัตร์ วีระนนท์ผู้ช่วยสรรพสามิตต์จังหวัด ซึ่งมีตำแหน่งเป็นเจ้าพนักงานสรรพสามิตต์มีอำนาจจับกุมผู้กระทำผิดได้ และแม้นายเสริมจะไปกับตำรวจ ก็หาเป็นเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ในการนั้นไม่ จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานให้สินบนเจ้าพนักงานตาม ม.๑๒๕ ตามฟ้องโจทก์
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
