คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า จำเลยรับสารภาพตามโจทก์หาว่ามีมูลฝิ่นโดยมิได้รับอนุญาตจริงแต่ตัดฟ้องโจทก์ว่า ความผิดอันเดียวกันนี้โจทก์ได้ฟ้อง ย.เป็นจำเลยแลศาลพิพากษายกฟ้อง คดีเสร็จเด็ดขาดไปแล้วโจทก์จะฟ้องจำเลยในความผิดอันนั้นอีกไม่ได้ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ฝิ่นโดยวินิจฉัยว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องคดีนี้ได้อ้างมาตรา ๑๔๘ ประมวลวิธีพิจารณาแพ่ง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยไม่ใช่คู่ความในคดีก่อน จำเลยจะตัดฟ้องโจทก์ว่าได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดไปแล้วไม่ได้ เมื่อจำเลยรับว่ากระทำผิดก็ต้องมีผิด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(นิติศาสตร์-อมาตย-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้นศาลอุทธรณ์
