เนื้อความคำพิพากษา
มีปัญหาว่าการที่จำเลยแผ้วถางป่า ซึ่งเจ้าพนักงานไม่ทันออกตราจองลงให้นั้นจะมีความผิดตามกฎหมายลักษณเบ็ดเสร็จบทที่ ๓๕ ฤาไม่ ฎีกาเห็นว่า โทษ ๖ สถานตามที่กล่าวในลักษณเบ็ดเสร็จบทที่ ๓๕ นั้น ได้จำแนกไว้ในกฎหมายลักษณอาญาหลวง แต่กฎหมายลักษณอาญาหลวงถูกยกเลิกเสียแล้วโดยกฎหมายลักษณอาญา ๆ ม.๗-๑๒ บัญญัติว่า บุคคลควรรับอาญาต่อเมื่อได้ทำการซึ่งกฎหมายบัญญัติว่าเปนความผิดแลกำหนดโทษไว้ จึงตัดสินว่าจำเลยไม่มีความผิด ยกฟ้องโจทย์
