คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอไถ่ถอนการจำนองที่นาของโจทก์จากจำเลย จำเลยต่อสู้ว่ารับจำนองไว้ก่อนป.พ.พ.และได้ครอบครองมาเกิน ๑๐ ปีแล้ว พฤติการณ์จึงเป็นการขายฝากกรรมสิทธิย่อมตกเป็นของจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่านางแก้วโจทก์ นายหรุ่นได้จำนองที่พิพาทไว้กับสามีจำเลยเมื่อก่อนใช้ ป.พ.พ.จริง แต่เมื่อวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๔๗๑ นางแก้วและนายใบสามีนางลิ้มโจทก์ผู้รับมรดกนางหรุ่นกับสามีจำเลยได้ทำสัญญาขึ้นเงินจำนองกันอีกต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ การทำสัญญาตอนหลังนี้ใช้ ป.พ.พ.แล้วและสัญญาที่ทำกันใหม่ก็เปลี่ยนตัวคู่สัญญา นับว่ากรณีได้รื้อฟื้นทำใหม่และเริ่มต้นใหม่ ฉะนั้นผู้จำนองจึงมีสิทธิขอไถ่ถอนการจำนองได้ตาม ป.พ.พ.
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้จำเลยรับไถ่ถอนการจำนองรายนี้
