คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยว่าจำเลยมีสุราแช่ ๑ ไห มีน้ำสุราประมาณครึ่งลิตร์ซึ่งมีแอลกอฮอลดื่มเมาอย่างสุรา และเป็นเครื่องต้มกลั่นสุราได้โดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอากรชั้นใน จ.ศ. ๑๒๔๘ ม.๓๘ แก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๗๖ ม.๗
จำเลยให้การรับสารภาพ แต่ต่อสู้ว่าเรื่องนี้กรมการอำเภอได้ปรับจำเลยเสร็จสิ้นไปแล้ว คู่ความทั้ง ๒ ฝ่ายไม่สืบพะยาน ศาลฎีกาตัดสินว่ายืนตามศาลชั้นต้นทั้ง ๒ ว่าตามฟ้องโจทก์มีความหมายแต่เพียงว่าจำเลยมีน้ำสุราไว้โดยมิได้รับอนุญาตส่วนข้อความที่ว่า " และเป็นเครื่องต้มกลั่นสุราได้นั้น มีความหมายเพียงว่า สุราแช่ที่จำเลยมีไว้นั้นเป็นเครื่องต้มกลั่นสุราได้ด้วย แต่โจทก์มิได้กล่าวในฟ้องว่าจำเลยมีไว้สำหรับใช้เป็นเครื่องต้มกลั่นสุราหรือไม่จึงลงโทษจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องมิได้ ความผิดของจำเลยต้องด้วยพ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๘ และเมื่อของกลางมีปริมาณเพียงครึ่งลิตร์อัตราโทษปรับไม่เกิน ๑๖๐ บาท ซึ่งอำเภอย่อมเปรียบเทียบได้ และเมื่อจำเลยชำระเงินตามที่อำเภอเปรียบเทียบแล้ว คดีก็เป็นอันระงับกันไป
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
