คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหาย ด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จว่า จำเลยและพวกเป็นตัวแทนภาคของบริษัทสุรามหาราษฎร จำกัด ซึ่งจำเลยสามารถจัดการให้ผู้เสียหายเป็นตัวแทนจำหน่ายสุราแม่โขง ประจำจังหวัดกาญจนบุรีได้โดยผู้เสียหายต้องจ่ายเงิน ๘,๐๐๐,๐๐๐ บาทให้จำเลย ผู้เสียหายหลงเชื่อจึงจ่ายเงินให้จำเลยไป ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ซึ่งความจริงจำเลยและพวกมิได้เป็นตัวแทนภาคและไม่สามารถจัดการให้ผู้เสียหายเป็นตัวแทนจำหน่ายสุราแม่โขงแต่ประการใด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๘๓, ๓๔๑ และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาทแก่ผู้เสียหาย
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑, ๘๓ และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาทแก่ผู้เสียหาย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่จำเลยและพวกนำความเท็จมาอวดอ้างแก่ผู้เสียหายว่าจำเลยและพวกสามารถติดต่อกับบริษัทสุรามหาราษฎร จำกัด ให้แต่งตั้งผู้เสียหายเป็นตัวแทนจำหน่ายสุราแม่โขงได้ซึ่งไม่เป็นความจริง เนื่องจากจำเลยและพวกไม่มีหน้าที่ที่จะกระทำได้ทั้งนี้ก็โดยจำเลยและพวกมีเจตนาทุจริตที่จะหลอกลวงเอาทรัพย์สินจากผู้เสียหาย แม้ผู้เสียหายจะไม่ส่งมอบทรัพย์ให้จำเลยตามที่จำเลยและพวกหลอกลวงก็ตาม การกระทำของจำเลยก็เป็นความผิดฐานพยายามฉ้อโกงผู้เสียหาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดฐานพยายามฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑, ๘๐ ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ส่วนคำขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ให้ยก
