คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอหย่า โดยอ้างว่าจำเลยซึ่งเป็นสามีจงใจละทิ้งร้างโจทก์ไม่ให้ความอุปการะเลี้ยงดูโจทก์และบุตรเป็นเวลาเกินกว่า 1 ปี และกระทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภรรยาอย่างร้ายแรงจำเลยให้การปฏิเสธ และว่ายังพร้อมที่จะอยู่กินกับโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์และบิดามารดาโจทก์ไม่พอใจให้จำเลยอยู่กินกับโจทก์เพราะจำเลยป่วยช่วยเหลือการงานไม่ได้ จำเลยมิได้จงใจละทิ้งโจทก์และไม่อุปการะเลี้ยงดูโจทก์ข้อที่โจทก์อ้างเหตุว่า จำเลยกระทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภรรยากันอย่างร้ายแรง โดยจำเลยพูดถึงโจทก์กับเพื่อนจำเลยว่า"กูเบื่อแล้ว ของไม่ดี ของเก่าแล้ว กูไม่เอาแล้ว" ทำให้โจทก์ได้รับความอับอายขายหน้านั้น แม้จะเป็นความจริงดังโจทก์นำสืบ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าคำพูดของจำเลยดังกล่าวจำเลยพูดเมื่อโจทก์และบิดามารดาโจทก์ไม่ประสงค์ที่จะให้จำเลยอยู่กินเป็นสามีภรรยากับโจทก์แล้ว เป็นเพียงคำพูดกระทบกระแทกไม่ถึงกับเป็นการหมิ่นประมาท โจทก์อย่างร้ายแรงและถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภรรยากันอย่างร้ายแรงพิพากษายืน
