คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอมให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์ 212,400 บาท แต่จำเลยไม่ชำระ โจทก์จึงขอหมายบังคับคดีและนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์บ้านของจำเลย เลขที่ 48 หมู่ที่ 8ตำบลบ้านโพธิ์ อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ออกขายทอดตลาดได้ในราคา 200,000 บาทจำเลยยื่นอุทธรณ์ ขอศาลอุทธรณ์มีคำสั่งกลับคำสั่งของศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้ขายทรัพย์ที่ยึดนั้นเสียศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์จำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์สั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในชั้นบังคับคดีและการบังคับคดีก็ต้องทำตามคำสั่งศาล จำเลยมีสิทธิอุทธรณ์ได้ ให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้ดำเนินการต่อไปศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
"กรณีตามฎีกาของจำเลยที่อ้างว่าได้ร้องคัดค้านการขายทอดตลาดด้วยวาจาต่อศาลชั้นต้นโดยชอบด้วยกฎหมายแล้วนั้น เป็นเรื่องที่จำเลยอ้างว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีประเมินราคาทรัพย์ที่ยึดต่ำกว่าราคาที่เป็นจริงและได้ขายทอดตลาดทรัพย์ดังกล่าวไปในราคาต่ำกว่าราคาที่มีการซื้อขายกันในท้องตลาดมาก ไม่เป็นธรรมแก่จำเลย เท่ากับจำเลยกล่าวอ้างว่า การบังคับคดีได้กระทำไปโดยไม่ชอบและฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการบังคับคดีจำเลยจึงชอบที่จะยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลชั้นต้นที่มีการบังคับคดีนั้น ก่อนที่การบังคับคดีจะได้สิ้นสุดลง แต่ต้องไม่น้อยกว่าแปดวันนับแต่ทราบการฝ่าฝืนนั้น เพื่อขอให้ศาลนั้นมีคำสั่งยกกระบวนวิธีการบังคับคดีทั้งปวงหรือวิธีการบังคับใด
ๆ โดยเฉพาะหรือขอให้ศาลมีคำสั่งกำหนดวิธีการอย่างใด ๆ แก่เจ้าพนักงานบังคับคดีตามที่เห็นสมควร ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296วรรคสอง เมื่อศาลไต่สวนและมีคำสั่งประการใดแล้ว หากจำเลยไม่พอใจก็มีสิทธิอุทธรณ์ฎีกาต่อไป การที่จำเลยอ้างว่าได้คัดค้านการขายทอดตลาดด้วยวาจาแล้วอุทธรณ์คำสั่งของเจ้าพนักงานบังคับคดีหรือศาลที่อนุญาตให้ขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดก่อนดำเนินการตามที่กล่าวถึงข้างต้นเสียทีเดียวเช่นนี้ ย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมายและไม่อาจทำได้ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลยมานั้นชอบแล้วฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
