เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ โจทก์ขอให้ศาลชั้นต้น (ศาลจังหวัดสระบุรี) ออกหมายบังคับคดียึดที่ดินยุ้งข้าว และเรือนซึ่งอยู่ในเขตศาลจังหวัดอ่างทอง ศาลชั้นต้นได้ตั้งให้ศาลจังหวัดอ่างทองบังคับคดีแทน ต่อมาโจทก์ได้ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นให้นำที่ดินที่ศาลจังหวัดอ่างทองยึดไว้ยังไม่ได้ขายมาทำการขายทอดตลาดเสียเองที่ศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นสั่งอนุญาตและสั่งประกาศขายจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องคัดค้านขอให้ขายที่ดินดังกล่าวที่ศาลจังหวัดอ่างทองศาลชั้นต้นสั่งให้ยกคำร้องคัดค้านของจำเลยที่ 2จำเลยที่ 2 อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า การที่โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้น นำที่ดินไปทำการขายที่ศาลชั้นต้นนั้นเป็นการขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 2 และมาตรา 7 เพราะที่ดินดังกล่าวอยู่นอกเขตของศาลชั้นต้น
ศาลชั้นต้นมีอำนาจเพียงแต่ออกหมายบังคับคดี ส่วนเรื่องการยึดหรือการขายทอดตลาดศาลชั้นต้นไม่มีอำนาจกระทำได้นั้น เห็นว่าการบังคับคดีแก่ทรัพย์ซึ่งอยู่นอกเขตศาลนั้น ศาลชั้นต้นที่ชี้ขาดตัดสินจะทำการบังคับคดีเอากับทรัพย์นั้น ๆไม่ได้ จักต้องตั้งศาลชั้นต้นที่ทรัพย์นั้นอยู่ในเขตศาลให้ดำเนินการบังคับคดีแทนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 16ประกอบกับมาตรา 302 วรรคท้าย เมื่อได้ตั้งศาลชั้นต้นใดให้ดำเนินการบังคับคดีแทนแล้ว ศาลชั้นต้นที่ตั้งศาลอื่นก็ยังมีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการบังคับคดีต่อไปจนเสร็จสิ้นโดยจะให้ศาลชั้นต้นที่ทำการบังคับคดีแทนทำการขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดแล้วส่งเงินที่ได้จากการขายทรัพย์นั้นไป หรือเพียงแต่มอบให้ยึดทรัพย์ไว้โดยจะทำการขายทอดตลาดเสียเองก็ย่อมทำได้
ไม่เป็นการขัดต่อบทมาตราตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ดังที่จำเลยอ้าง หรือประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 302 วรรคท้ายแต่อย่างใด ศาลจังหวัดสระบุรีมีอำนาจสั่งให้ขายทอดตลาดเองได้และที่โจทก์แก้ฎีกาว่า การที่จำเลยที่ 2 ฎีกาโดยใช้แบบพิมพ์คำร้องและใช้คำว่าฎีกาคำสั่งจึงไม่เป็นฎีกาที่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่ควรรับไว้พิจารณานั้น เห็นว่าแม้จำเลยจะยื่นฎีกาโดยใช้แบบพิมพ์คำร้องก็ตามเมื่อศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นฎีกาขึ้นมาโดยมิได้สั่งให้ทำใหม่เสียให้ถูกต้องก็อนุโลมให้ถือว่าเป็นฎีกาที่สั่งรับไว้แล้วโดยชอบ ไม่จำเป็นต้องสั่งย้อนให้จำเลยที่ 2 ทำใหม่พิพากษายืน
