คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้สืบเนื่องจากโจทก์ทั้งสองฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่กระทำผิดฐานฟ้องเท็จ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งให้ประทับฟ้องจำเลยที่ 1 และพิพากษายกฟ้องจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4
โจทก์ทั้งสองอุทธรณ์ให้ประทับฟ้องจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 ด้วย
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาของโจทก์ทั้งสองเนื้อหาและถ้อยคำเป็นการฟุ่มเฟือยและก้าวร้าวเสียดสีศาล เป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาล โจทก์ทั้งสองกับผู้ถูกกล่าวหาซึ่งเป็นทนายความได้ร่วมกันลงนามเป็นผู้ฎีกาและผู้เรียง โดยให้ผู้ถูกกล่าวหานำมายื่นต่อศาลชั้นต้น จึงมีความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลให้ปรับโจทก์ที่ 1 เป็นเงิน 500 บาท และจำคุกโจทก์ที่ 2 กับผู้ถูกกล่าวหาคนละ 6 เดือนโจทก์ทั้งสองและผู้ถูกกล่าวหาอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ทั้งสองและผู้ถูกกล่าวหาฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อความหรือถ้อยคำตามฎีกาของโจทก์ทั้งสองโดยเฉพาะในข้อ 57 และสำเนาคำร้องเรียนเอกสารหมายเลข 3 ท้ายฎีกาที่ผู้ถูกกล่าวหานำมายื่นต่อศาลชั้นต้นนั้น
ระบุข้อความสำคัญทำนองว่าไม่ได้รับความเป็นธรรมในการพิจารณาพิพากษาคดี จึงต้องร้องเรียนขอความเป็นธรรมต่อผู้มีอำนาจหน้าที่ในเรื่องนี้และผู้พิพากษาประพฤติมิชอบโดยรับสินบนจากอีกฝ่ายหนึ่ง เห็นว่า ข้อความดังกล่าวได้ระบุชื่อผู้พิพากษา อธิบดีผู้พิพากษาศาลอาญา กับอธิบดีผู้พิพากษาศาลแพ่งด้วย ทั้งมีลักษณะเป็นการก้าวร้าวและดูหมิ่นเสียดสีศาลซึ่งกระทำการในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์และโดยที่สำเนาคำร้องเรียนแนบท้ายฎีกาถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของฎีกา เมื่อโจทก์ทั้งสองกับผู้ถูกกล่าวหาซึ่งเป็นทนายความได้ร่วมกันลงนามเป็นผู้ฎีกาและผู้เรียง โดยให้ผู้ถูกกล่าวหานำมายื่นต่อศาลชั้นต้น การกระทำของโจทก์ทั้งสองกับผู้ถูกกล่าวหาย่อมมีผลเป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาล
อันเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลชอบที่ศาลชั้นต้นจะลงโทษได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 31(1), 33ส่วนที่โจทก์ทั้งสองฎีกาว่าเป็นเพียงผู้ลงนามในฎีกามิใช่เป็นผู้นำฎีกามายื่นจะถือว่าโจทก์ทั้งสองประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลไม่ได้นั้น เห็นว่า โจทก์ทั้งสองมีเจตนาให้ข้อความที่ฎีกาปรากฏแก่ศาล การที่ผู้ถูกกล่าวหานำฎีกามายื่นต่อศาลชั้นต้นจึงสมเจตนาโจทก์ทั้งสอง จะแก้ตัวว่าการกระทำของตนไม่เป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลหาได้ไม่ และที่โจทก์ทั้งสองกับผู้ถูกกล่าวหาฎีกาว่าศาลชั้นต้นสั่งลงโทษฐานละเมิดอำนาจศาลโดยไม่ส่งให้แก้ไขก่อนนั้น เมื่อความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลได้เกิดขึ้นตั้งแต่ขณะที่ผู้ถูกกล่าวหายื่นฎีกาต่อศาลชั้นต้นแล้วประกอบกับฎีกามีลักษณะเป็นการท้าทายอำนาจศาลยุติธรรมอย่างรุนแรงและแจ้งชัด
ไม่มีข้อที่น่าสงสัยว่าได้กระทำไปโดยเลินเล่อหรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์ การที่ศาลชั้นต้นสั่งลงโทษโดยไม่สั่งให้แก้ไขเสียก่อน จึงเหมาะสมแก่พฤติการณ์แล้วส่วนที่ผู้ถูกกล่าวหาฎีกาว่าสำเนาคำร้องเรียนถึงบุคคลต่าง ๆแนบท้ายฎีกาที่โจทก์ที่ 2 ทำขึ้นไม่เกี่ยวกับผู้ถูกกล่าวหานั้นเห็นว่า เรื่องราวกล่าวโทษดังกล่าว โจทก์ที่ 2 จะทำขึ้นโดยชอบและผู้ถูกกล่าวหาจะเกี่ยวข้องหรือไม่ มิใช่ข้อสำคัญผู้ถูกกล่าวหาได้ร่วมกับโจทก์ทั้งสองนำเรื่องราวกล่าวโทษดังกล่าวมารวมเป็นส่วนหนึ่งของฎีกา ข้อเท็จจริงย่อมฟังได้ว่ามีเจตนาร่วมกระทำผิดด้วยและที่ฎีกาต่อมาว่าได้กล่าวไว้แล้วในฎีกาว่าพร้อมจะแก้ไขถ้อยคำตามคำสั่งศาลชั้นต้นทุกประการนั้น เห็นว่าการกระทำของผู้ถูกกล่าวหาที่ร่วมกับโจทก์ทั้งสองจัดทำฎีกาให้มีข้อความดังกล่าวมาแล้วข้างต้น เป็นเครื่องชี้เจตนาของผู้ถูกกล่าวหาชัดเจนอยู่แล้ว ข้อที่ฎีกามานี้จึงถูกลบล้างไปโดยการกระทำของผู้ถูกกล่าวหาเองโดยสิ้นเชิง ถือว่าผู้ถูกกล่าวหามีเจตนากระทำความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลพิพากษายืน
