คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินตำบลเขากะลา ซึ่งเดิมรวมอยู่ในตำบลเขาทอง จำเลยบุกรุกแย่งการครอบครอง ขอให้พิพากษาแสดงว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ขับไล่จำเลยห้ามเกี่ยวข้อง จำเลยต่อสู้ว่า เป็นที่ดินของจำเลยครอบครองมา เดิมอยู่ตำบลเนินมะกอก ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นตำบลนิคมเขาบ่อแก้ว
โจทก์ฟ้องซ้ำกับคดีแดงที่ ๑๕๙/๒๕๐๘ วันนัดพิจารณา คู่ความท้ากันให้บุคคลผู้มีชื่อ ๖ คนไปดูที่พิพาทหรือถ้ารู้จักอยู่แล้ว ก็ไม่ต้องไปแล้วรายงานมายังศาลว่า ที่พิพาทอยู่ตำบลใดให้ศาลวินิจฉัยตามรายงานดังกล่าวว่า ที่พิพาทอยู่ตำบลใดแน่ โดยโจทก์ว่า อยู่ตำบลเขาทอง ซึ่งเดี๋ยวนี้แยกมาเป็นตำบลเขากะลา จำเลยอ้างว่าอยู่ตำบลเนินมะกอก ปัจจุบันแยกเป็นตำบลนิคมเขาบ่อแก้ว ถ้าศาลเห็นสมข้างใด ให้ฝ่ายนั้นชนะคดีได้ที่พิพาททั้งหมด และจำเลยยังติดใจให้ศาลวินิจฉัยในข้อที่โจทก์ฟ้องซ้ำด้วย นอกจากนี้คู่ความสละประเด็นอื่นทั้งหมด เมื่อได้รายงานของบุคคลทั้ง ๖ มาแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ และเชื่อว่าที่พิพาทอยู่ตำบลเนินมะกอก โจทก์ต้องแพ้คดี พิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย ยกฟ้องโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยฎีกาของจำเลยในปัญหาที่ว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำกับคดีแดงที่ ๑๕๙/๒๕๐๘ หรือไม่ว่าในคดีดังกล่าว ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานแล้วพิพากษาว่าฟ้องโจทก์มิได้บรรยายว่า จำเลยพยายามจะบุกรุกเมื่อใด และเมื่อจำเลยยังมิได้บุกรุก ก็ไม่เป็นการรบกวนสิทธิครอบครองของโจทก์ ส่วนข้อที่โจทก์ขอให้ศาลแสดงกรรมสิทธิ์ในที่พิพาท ศาลไม่อาจสั่งให้ได้ เป็นเรื่องที่โจทก์จะต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามประมวลกฎหมายที่ดินต่อไป ให้ยกฟ้องโจทก์ ดังนี้เห็นได้ว่าศาลยังมิได้มีคำพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของใคร และฟ้องโจทก์คดีก่อน จำเลยเพียงแต่พยายามจะบุกรุก บัดนี้ โจทก์มาฟ้องคดีนี้ยืนยันว่าจำเลยบุกรุกแน่นอนเมื่อใดเป็นเนื้อที่เท่าใดแล้ว ย่อมฟ้องได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำ
ศาลฎีกาวินิจฉัยรายงานของบุคคลทั้ง ๖ ตามคำท้าฟังว่าที่พิพาทอยู่ตำบลเขาทองเดิมซึ่งบัดนี้แยกเป็นตำบลเขากะลา สมจริงฝ่ายโจทก์
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
