เนื้อความคำพิพากษา
โจทก์จำเลยทำสัญญาซื้อขายสวนกับปรากฎตามเอกสารหมาย ก.ซึ่งมีข้อความว่าจำเลยขายสวนให้โจทก์เป็นเงิน ๘๒๕ บาท และได้รับเงินมัดจำไว้จากโจทก์เป็นเงิน ๕๐ บาท แต่หนังสือที่โจทก์อ้างต่อศาลนี้ได้ปิดอากรแสตมป์ครบจำนวน แต่ไม่ได้ขีดฆ่าตามกฎหมาย ศาลฎีกาฟังว่าโจทก์จำเลยตกลงจะซื้อขายสวนให้แก่กันตามสัญญาหมาย ก.จริง ส่วนปัญหาเกี่ยวกับการขีดฆ่าอากรแสตมป์นั้นเห็นว่าแม้พ.ร.บ.อากรแสตมป์จะบัญญัติไว้ว่าปิดแสตมป์บริบูรณ์หมายถึงการขีดฆ่าแสตมป์ด้วยก็ดี ใน ม.๒๑ เองก็ผ่อนผันให้ปิดอากรแสตมป์ในเวลาใด ๆ ก่อนที่ศาลรับตราสารได้ แลยังขยายต่อไปถึงผู้ไม่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบเสียอากรแสตมป์ให้เป็นผู้ปิดได้ด้วย เห็นว่ากฎหมายมีความประสงค์แต่เพียงให้ปิดอากรแสตมป์ในตราสารก่อนส่งเป็นพะยานต่อศาลเท่านั้น หนังสือหมาย ก.ก็ได้ปิดอากรแสตมป์ไว้ก่อนแล้วจึงฟังเป็นพะยานหลักฐานได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ให้ผู้ซื้อชนะคดี
