คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระหนี้เงินกู้ตามสัญญาจำนวน 428,750 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยทั้งสองขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ชำระเงิน 245,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย ยกฟ้องจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องว่าไม่จงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาขอให้พิจารณาใหม่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คำร้องไม่มีข้อคัดค้านคำชี้ขาดของศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 วรรคสอง ให้ยกคำร้องจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยที่ 2 ว่าคำขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยที่ 2 ได้กล่าวโดยละเอียดชัดแจ้งซึ่งข้อคัดค้านคำตัดสินของศาลแล้วหรือไม่
ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า คำขอให้พิจารณาใหม่นั้นคู่ความจะต้องกล่าวถึงเหตุที่ขาดนัดประการหนึ่ง และข้อคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลอีกประการหนึ่งโดยละเอียดและชัดแจ้งทั้งสองประการตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 วรรคสอง เมื่อปรากฏว่าคำขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยที่ 2 กล่าวแต่เหตุที่จำเลยที่ 2 ขาดนัดแต่เพียงประการเดียว การที่จำเลยที่ 2 กล่าวมาในคำขอว่าโจทก์และจำเลยที่ 1 คงมีนิติสัมพันธ์กันเองโดยตรง โจทก์เติมข้อความในสัญญากู้ตามฟ้องเอง สัญญากู้จึงเป็นเอกสารสิทธิปลอม จำเลยที่ 1ได้ชำระหนี้แก่โจทก์จนครบถ้วนแล้ว และกล่าวในคำขออีกตอนหนึ่งว่าหากจำเลยที่ 2 ทราบคำฟ้องโจทก์และได้ยื่นคำให้การต่อสู้คดีจำเลยที่ 2 นำพยานหลักฐานมาสืบและมีโอกาสซักค้านพยานโจทก์แล้ว
จำเลยที่ 2 อาจชนะคดีได้นั้น เป็นข้ออ้างลอย ๆ ไม่ได้แสดงเหตุโดยละเอียดชัดแจ้งว่าคำพิพากษาไม่ชอบหรือไม่ถูกต้องอย่างไรดังนั้น คำขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยที่ 2 ถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ 2ได้กล่าวโดยละเอียดและชัดแจ้งซึ่งข้อคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลแล้ว คำขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยที่ 2 จึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 วรรคสอง..."
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
