คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันลักเล่นการพนันโปกำ อันเป็นการพนันประเภทห้ามขาดเอาทรัพย์สินกัน อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 จำเลยทุกคนรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกและปรับจำเลยทุกคน เว้นแต่จำเลยที่ 3, 4, 5 เห็นว่ายังเป็นเด็ก ยังไม่รู้จักผิดชอบ จึงว่ากล่าวสั่งสอนแล้วปล่อยตัวไปโจทก์อุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 3, 4 มีอายุเกิน 16 ปีแล้ว
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยที่ 3, 4 มีอายุยังไม่เต็ม 16 ปีบริบูรณ์ตามมาตรา 58 แห่งกฎหมายลักษณะอาญา ซึ่งศาลฎีกาจำต้องถือตามอนึ่งการลงโทษจำเลยในคดีอาญา ซึ่งมีอายุ 16 ปีตามมาตรา 58แห่งกฎหมายลักษณะอาญานั้น ศาลฎีกาได้พิพากษาไว้เป็นบรรทัดฐานมาแล้วว่า ต้องนับอายุ 16 ปีบริบูรณ์ตามนัยฎีกาที่ 1738/2492 ฎีกาของโจทก์ที่ยืนยันว่าต้องนับอายุจำเลยตามมาตรา 16 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จะนำมาใช้ปรับแก่คดีอาญาหาได้ไม่ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
