คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของสวนยาง 1 แปลงผู้มีชื่อเข้าทำการยึดโดยเข้าใจว่าเป็นที่ดินของจำเลย โจทก์ขัดทรัพย์ ศาลพิพากษาให้ปล่อย มาบัดนี้จำเลยเข้าแย่งถือสิทธิ จึงขอให้ขับไล่จำเลยให้การว่าจำเลยเป็นเจ้าของที่พิพาทโดยครอบครองที่รกร้างว่างเปล่า และว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โดยเห็นว่าคำบรรยายฟ้องของโจทก์เมื่อพิเคราะห์แล้วไม่รู้ว่าจำเลยเข้าถือสิทธิอะไร จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุมโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาพิพากษาต่อไปจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์บรรยายความเป็นที่เข้าใจได้ว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่พิพาท เวลานี้จำเลยเข้าแย่งถือสิทธิครอบครองจึงขอให้ขับไล่ นับว่าเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172 แล้ว จำเลยก็ต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยครอบครองมา หาได้หลงข้อต่อสู้ไม่จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนให้ยกฎีกาจำเลย
