คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับราชการเป็นข้าราชการพลเรือนวิสามัญตำแหน่งผู้คุมตรีเรือนจำจังหวัดอุตรดิตถ์ มีหน้าที่ควบคุมนักโทษและขับรถยนต์ของเรือนจำและรักษาน้ำมันที่บรรจุอยู่ในรถ พัศดีเรือนจำสั่งให้จำเลยนำรถยนต์ไปขนแกลบ จำเลยได้เบียดบังยักยอกเอาน้ำมันที่บรรจุอยู่ในรถซึ่งจำเลยมีหน้าที่ดูแลรักษานั้นเป็นประโยชน์ส่วนตนเสีย 5 ลิตร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 พระราชบัญญัติแก้ไขประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 3จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ถือไม่ได้ว่าจำเลยมีหน้าที่จัดการหรือรักษารถยนต์หรือน้ำมันของเรือนจำ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมิได้เป็นคนเอาน้ำมันไปพิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเอาน้ำมันรถไปจริง แล้ววินิจฉัยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 ว่า
จำเลยรับราชการตำแหน่งผู้คุมตรี เป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายมีหน้าที่ควบคุมดูแลนักโทษและยังมีหน้าที่ขับรถยนต์ของเรือนจำด้วย พัศดีเรือนจำซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของจำเลย ให้จำเลยเอารถยนต์ของเรือนจำไปบรรทุกแกลบ จำเลยก็ขับรถยนต์ไป เห็นได้ว่าจำเลยขับรถไปตามหน้าที่ของจำเลย เมื่อมีหน้าที่ขับรถก็เห็นได้อยู่ในตัวว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องดูแลรักษารถยนต์ตลอดถึงน้ำมันรถยนต์ด้วย การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147
