คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมการยกที่ดินโดยเสน่หาระหว่างนายพูนสามีโจทก์ผู้วายชนม์กับจำเลย โดยอ้างว่านิติกรรมไม่สมบูรณ์เป็นลาภมิควรได้ จำเลยสู้ว่าสามีโจทก์เป็นลุงจำเลย จำเลยได้เลี้ยงดูมารดาของสามีโจทก์ให้ได้รับความสุขสบายจนกระทั่งตาย สามีโจทก์จึงตอบแทนความดีของจำเลยด้วยการยกที่พิพาทให้ เป็นการให้ตามสมควรในทางศีลธรรมอันดี เป็นการยกสินบริคณห์ให้ไม่เกินกว่าส่วนของสามีโจทก์ เมื่อยกให้โจทก์ก็ยินยอมเห็นชอบด้วยแล้ว คดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาว่า แม้จะเป็นการยกให้ในทางศีลธรรมแต่ก็ถือไม่ได้ว่า "ตามสมควร" เพราะเกินฐานะของนายพูน การยกให้จึงไม่สมบูรณ์ ให้เพิกถอนนิติกรรมยกให้นี้เสีย
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ขอให้สืบพยานทั้งสองฝ่ายต่อไป แล้วพิพากษาใหม่
ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ดำเนินกระบวนพิจารณาสืบพยานทั้งสองฝ่ายต่อไป แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไป แล้วพิพากษาว่าแม้นายพูนจะยกที่พิพาทให้จำเลยในทางศีลธรรม แต่ก็เกินสมควร การยกให้ไม่สมบูรณ์ ให้เพิกถอนนิติกรรมการจดทะเบียนการยกให้ที่พิพาทระหว่างนายพูนกับจำเลยเสีย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า เป็นการยกให้ในทางศีลธรรมตามสมควรยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า นายพูนยกที่ดินพิพาทครึ่งหนึ่งซึ่งนายพูนได้รับมรดกจากมารดามาให้แก่จำเลยโดยเสน่หา และไม่ได้รับความยินยอมจากโจทก์เป็นหนังสือแต่การยกให้นั้นเนื่องจากนายพูนคิดถึงคุณงามความดีของจำเลยที่ปฏิการะเลี้ยงดูมารดาของนายพูนมา และยกให้ครึ่งหนึ่งไม่เกินส่วนได้ของโจทก์ที่จะได้รับในฐานะสินสมรสถือได้ว่าเป็นการให้ในทางศีลธรรมอันดี การยกให้ของนายพูนไม่เกินฐานะความเป็นอยู่ของนายพูนและโจทก์ จึงเป็นการให้ตามสมควรในทางศีลธรรมอันดี จึงไม่จำต้องได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากโจทก์ นิติกรรมยกให้ดังกล่าวจึงชอบด้วยกฎหมาย โจทก์ไม่มีสิทธิจะฟ้องขอให้เพิกถอน
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ในผลที่ให้ยกฟ้องโจทก์ ยกฎีกาโจทก์.
