คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่า จำเลยมีไม้หวงห้ามโดยมิได้มีตรารอยค่าภาคหลวงประทับไว้ในความครอบครองของจำเลยเพื่อการค้า โดยจำเลยพิศูจน์ไม่ได้ว่าได้ไม่นั้นมาโดยชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ ม.๖๙ ซึ่งแก้ไขใหม่ โดย พ.ร.บ.ป่าไม้ (ฉบับที่ ๓) ๒๔๙๔ ม.๑๖ ซึ่งบทมาตรานี้ผู้มีไม้หวงห้ามไว้ในความครอบครอง จะมีความผิดต่อเมื่อไม้นั้นไม่ได้แปรรูป คดีนี้จึงลงโทษจำเลยตามฟ้องของโจทก์ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
