คำฟ้องและคำให้การ
เรื่องเดิมเจ้าหนี้ตามคำพิพากษายึดเรือน ๑ หลัง ตีราคา ๒,๐๐๐ บาท ของลูกหนี้ตามคำพิพากษาเพื่อขายทอดตลาดใช้หนี้ นายหวนผู้ร้อง ๆ ขัดทรัพย์ว่าเรือนเป็นของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า เรือนที่ยึดเป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษา มิใช่เป็นของผู้ร้องขัดทรัพย์ และคดีถึงที่สุดแล้ว หลังจากคดีถึงที่สุดแล้ว นายหวนผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องขอชำระเงิน ๒,๐๐๐ บาท ให้เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่า ธรรมเนียมก่อนขายทอดตลาด เพื่อขอให้ศาลสั่งคืนเรือนที่ยึดให้แก่ผู้ร้องขัดทรัพย์ ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีเป็นปัญหาข้อกฎหมายให้รับฎีกา ศาลฎีกาได้ประชุมพิจารณาแล้ว คดีถึงที่สุดศาลได้ชี้ขาดแล้วว่า เรือนพิพาทรายนี้มิใช่เป็นของผู้ร้อง ๆ จึงไม่มีสิทธิใด ๆ ในเรือนพิพาทนี้ การที่ผู้ร้อง ๆ ขอเข้ามาเท่ากับเป็นการเสนอขอรับโอน หรือรับซื้อเรือนรายนี้เท่านั่นมิใช่เป็นการเสนอ คดีต่อศาลตามความหมายของ ป.วิ.แพ่ง มาตรา ๕๕ จึงให้ยกฎีกา
