คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำทำนบกั้นน้ำในที่นาของโจทก์ โดยขุดดินในนาของโจทก์ขึ้นทำทำนบกั้นกับทำลำเหมืองโดยไม่มีอำนาจ ทำให้โจทก์เสียหายขอให้ศาลบังคับให้จำเลยทำลายทำนบและถมลำเหมือง กับถมที่ดินที่จำเลยขุดในนาให้เป็นไปตามสภาพเดิม ถ้าจำเลยไม่สามารถจะทำได้ ก็ขอให้จำเลยใช้ค่าแรงงานที่โจทก์จะต้องจัดการเองเป็นเงิน ๓,๐๐๐ บาทแก่โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยที่ ๑ เป็นหัวหน้าเหมืองฝายและสั่งให้จำเลยที่ ๒ ขุดดินถมทำนบในที่ที่โจทก์อุทิศที่ดินเพื่อทำถนนหรือทางสาธารณะ การทำเช่นนี้ไม่ทำให้เสียหาย ทำนบที่จำเลยทำขึ้นคิดค่าแรงและค่าใช้จ่ายราว ๘๐๐ บาท เท่านั้น
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยเปิดทำนบให้เป็นทางสำหรับน้ำไหลผ่านไปได้ ถ้าจำเลยไม่สามารถจะทำได้ ให้จำเลยใช้ค่าแรงที่โจทก์ต้องจัดการเองเป็นเงิน ๑๐๐ บาท ส่วนข้อที่โจทก์ขอให้จำเลยถมลำเหมืองและถมดินที่จำเลยขุดในนานั้นให้ยกเสีย โจทก์และจำเลยที่ ๑ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยทั้งสองทำลายทำนบและถมลำเหมือง กับถมดินที่จำเลยขุดในนาให้เป็นไปตามสภาพเดิม ถ้าไม่สามารถทำได้ให้จำเลยใช้ค่าแรงงานที่โจทก์จะต้องจัดการเอง ๘๐๐ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสองฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาข้อแรกที่จะพึงพิจารณาคือ การที่โจทก์อุทิศที่ดินให้ทำเป็นถนนหรือทางสาธารณะรายนี้จะถือว่าเป็นการอุทิศเสร็จเด็ดขาดอันเป็นการสละเจตนาการครอบครองตามกฎหมายแล้วหรือไม่ พิจารณาแล้วเห็นว่า การที่โจทก์อุทิศที่ดินรายนี้มีเงื่อนไขอยู่ว่า เมื่อจะทำถนนผ่านที่ของโจทก์ จะต้องทำสพานระหว่างที่ลำลาดให้น้ำไหลไปได้และการจะทำสพานอย่างไรจะต้องปรึกษากัน เมื่อถนนสาธารณะตามที่โจทก์อุทิศที่ดินให้ขณะนี้ก็ยังหาได้ทำขึ้นแต่อย่างใดไม่ แล้วจำเลยมาทำทำนบปิดกั้นน้ำในลำลาดในที่นาของโจทก์เสีย อันเป็นการกระทำซึ่งผิดวัตถุประสงค์ที่โจทก์อุทิศ ดังนี้ จะถือได้อย่างไรว่าการอุทิศที่ดินของโจทก์เป็นการเสร็จเด็ดขาด อย่างมากถือได้เพียงว่าเจตนาจะอุทิศเท่านั้น โจทก์จึงยังไม่ขาดสิทธิครอบครองในที่รายนี้ การที่จำเลยบังอาจเข้ามาขุดดินทำทำนบกั้นน้ำตลอดจนขุดดินทำลำเหมืองในที่ของโจทก์โดยพละการ จึงเป็นละเมิดสิทธิโจทก์ โจทก์มีสิทธิจะขอให้บังคับจำเลยตามฟ้องได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
