คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยเมื่อวันที่ ๑๓ กรกฎาคม พ.ศ.๒๔๗๗ หาว่าเมื่อวันที่ ๑๖ พฤศจิการยน พ.ศ.๒๔๗๖ จำเลยมีน้ำสุราเถื่อน เจ้าพนักงานจับน้ำสุราเถื่อนได้จากจำเลย จึงขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ ม.๒-๓ แล พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๘ กับขอให้เพิ่มโทษตามกฎหมายอาชญามาตรา ๗๒ ศาลเดิมเห็นว่าคดีโจทก์ขาดอายุความตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม.๕๕ ให้ยกฟ้องโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม.๕๕ การฟ้องผู้กระทำผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในต้องฟ้องภายในกำหนด ๖ เดือน โดยไม่จำกัดว่าผู้ใดจะเป็นผู้ฟ้องร้อง ทั้งกฎหมายที่แก้ไขในภายหลังก็มิได้ยกเลิกมาตรา ๕๕ นี้ แลตามกฎหมายอาชญาก็หาได้ยกเลิกมาตรานี้ด้วยไม่ กลับเห็นได้ว่ามาตรา ๕๕ นี้ยังคงใช้อยู่ตามความในกฎหมายอาชญามาตรา ๑๑ เพราะจะนำอายุความในกฎหมายอาชญามาใช้บังคับในเรื่องพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ซึ่งเป็นบทบัญญัติพิเศษไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
