คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกได้ร่วมกันมีและเสพเฮโรอีนอันเป็นยาเสพติดให้โทษด้วยการฉีดเข้าร่างกาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๓, ๒๐ ตรี, ๒๒, ๒๓, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๗๙ มาตรา ๑๐ พระราชบัญญัติยาเสพติให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๔, ๗, ๑๔ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานร่วมเป็นตัวการและมีเสพเฮโรอีนลงโทษฐานร่วมมีเฮโรอีนจำคุก ๒ ปี ฐานร่วมเสพเฮโรอีนจำคุก ๓ ปี รวมจำคุก ๕ ปี
จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง สำหรับข้อหาเสพเฮโรอีน หากศาลฟังว่าจำเลยฉีดเฮโรอีนให้นางแรมจริง จำเลยก็เป็นเพียงผู้สนับสนุน
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า เฉพาะความผิดข้อหาเสพเฮโรอีน จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๒ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๘ ให้ลงโทษจำคุก ๒ ปี เมื่อรวมโทษทุกกระทงความผิดแล้ว คงจำคุกจำเลย ๔ ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานเสพรับเข้าร่างกายหรือใช้ด้วยวิธีอื่นใดซึ่งยาเสพติดให้โทษนั้น กฎหมายประสงค์ลงโทษผู้เสพรับเข้าร่างกายหรือใช้ด้วยวิธีอื่นใดซึ่งยาเสพติดให้โทษแก่ตนเองเท่านั้น ลักษณะแห่งความผิดไม่เปิดช่องให้ผู้อื่นมาร่วมกระทำผิดด้วยกันได้ แม้จำเลยจะฉีดเฮโรอีน เข้าร่างกายให้นางแรม ก็ถือไม่ได้ว่าจำเลยร่วมเสพรับเข้าร่างกายซึ่งเฮโรอีนที่ฉีดให้นางแรมนั้นด้วย เพราะเฮโรอีนที่จำเลยฉีดเข้าร่างกายนางแรมนั้นจำเลยไม่ได้เสพหรือรับเข้าร่างกายของจำเลยเลย จึงไม่อาจเป็นการกระทำโดยมีเจตนาร่วมกันเพื่อประสงค์ต่อผลที่เกิดขึ้นอันกฎหมายบัญญัติว่าเป็นความผิดใด
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
