คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้จำเลยทำใบสำคัญเท็จเพื่อเบิกเงินค่าพาหนะเดิรทางเกินกว่าที่จำเลยได้ทดรองไปจริงเช่นนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานปลอมหนังสือสำคัญกะทงหนึ่ง กับฐานฉ้อโกงอีกกะทงหนึ่ง แต่จำเลยให้การรับสารภาพให้ลดโทษกึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลย ๙ เดือน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าควรรอการลงอาญาจำเลยไว้ โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรรอการลงอาญา แลใบสำคัญนั้นเปนหนังสือสำคัญในราชการ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องรอการลงอาญานั้น โจทก์ไม่แสดงผลอย่างไร แลศาลอุทธรณ์ไม่ได้ลงโทษจำเลยเกินกำหนดที่บัญญัติไว้ใน ม.๖ แห่งพระราชบัญญัติฎีกาอุทธรณ์
โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ส่วนใบเสร็จรับเงินนั้น ไม่ใช่หนังสือที่เจ้าหน้าที่เรียบเรียงขึ้น จึงไม่ใช่หนังสือสำคัญในราชการ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
