คำฟ้องและคำให้การ
คดี ๕ สำนวนนี้ ศาลพิจารณาพิพากษารวมกัน
โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นใจความอย่างเดียวกันทั้ง ๕ สำนวนว่า จำเลยได้ออกเช็คธนาคารกรุงเทพ จำกัด สาขาตรอกจันทร์ รวม ๕ ฉบับ ให้แก่นายมอกแซ่ตั้ง เพื่อชำระหนี้ต่างวันต่างเวลากัน เมื่อนายมอก แซ่ตั้ง นำเช็คดังกล่าวเข้าบัญชีเพื่อเรียกเก็บเงินธนาคารได้ปฏิเสธการจ่ายเงินและส่งเช็คคืน อ้างว่าเงินในบัญชีของจำเลยไม่พอจ่าย ทั้งนี้โดยจำเลยมีเจตนาออกเช็คให้ใช้เงินมีจำนวนสูงกว่าจำนวนเงินที่มีอยู่ในบัญชีอันจะพึงใช้เงินได้ในขณะออกเช็คและโดยเจตนาจะไม่ให้ใช้เงินตามเช็คนั้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ และนับโทษจำเลยติดต่อกัน
จำเลยให้การและขอเพิ่มเติมคำให้การ ปฏิเสธว่าไม่เคยออกเช็คให้นายมอกหรือจูมก นายมอกหรือจูมกเคยยืมเช็คที่โจทก์ฟ้องจากจำเลยเพื่อเป็นประกันเงินกู้กับผู้อื่นนายมอกไม่ใช่ผู้ทรงเช็ค จึงไม่ใช่ผู้เสียหาย
ระหว่างพิจารณาคดีในศาลชั้นต้น นายมอก แซ่ตั้ง ยื่นคำร้องขอเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ศาลสั่งอนุญาต ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหาย ตามนัยแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ไม่มีอำนาจร้องทุกข์ และไม่มีอำนาจเข้าเป็นโจทก์ร่วมในคดีนี้ พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ร่วมฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยได้ออกเช็ค ๕ ฉบับที่โจทก์ฟ้องนี้ชำระหนี้ค่าซื้อยาจากบริษัท ที พี ดรัก แลบบอราทอรีส์ จำกัดเมื่อเช็คนั้นขึ้นเงินไม่ได้ โจทก์ร่วมจึงเอาเงินส่วนตัวของโจทก์ร่วมชำระให้บริษัทแทนไป ดังนี้
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ร่วมได้เช็คที่ฟ้องนี้มา เมื่อเช็คขึ้นเงินไม่ได้เพราะธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ความผิดได้เกิดขึ้นแล้วโจทก์ร่วมชำระเงินแทนไปเช่นนี้ โจทก์ในฐานะส่วนตัวมิใช่ผู้เสียหายแต่ประการใด แม้โจทก์ร่วมจะมีตำแหน่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทที พี ดรัก แลบบอราทอรีส์ จำกัด ก็ตาม เมื่อโจทก์ร่วมมิใช่ผู้เสียหายจึงไม่มีอำนาจร้องทุกข์หรือเข้าร่วมเป็นโจทก์ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
