คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะทำร้ายร่างกายผู้เสียหายถูกที่บริเวณหน้าและตะโพก เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า ยังไม่ถึงขั้นเกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ ปรับ ๑๐๐ บาท ลดรับสารภาพกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงปรับ ๕๐ บาท
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า การทำให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จะต้องพิจารณาถึงพฤติการณ์แห่งการกระทำของจำเลยและบาดแผลของผู้เสียหายว่า การกระทำรุนแรงและบาดแผลมากน้อยเพียงไรประกอบกัน จำเลยทำร้ายผู้เสียหาย โดยใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะถูกร่างกายผู้เสียหายรายงานการชันสูตรบาดแผลปรากฏว่า หน้าผากข้างขวาของผู้เสียหายถลอก โหนกแก้มขวาบวมเล็กน้อย รักษาประมาณ ๕ วันหายการกระทำของจำเลยไม่รุนแรงถึงขนาดอันตรายแก่กายหรือจิตใจของผู้เสียหาย ยังถือไม่ได้ว่าเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจตาม มาตรา ๒๙๕
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
