คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนฐานละเมิด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงิน ๖๑๕,๐๐๐ บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน ๖๐๐,๐๐๐ บาท ตั้งแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงินแก่โจทก์๕๑๕,๐๐๐ บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน ๕๐๐,๐๐๐ บาทนับตั้งแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ (เงินจำนวน ๕๑๕,๐๐๐ บาทค่าสินไหมทดแทน ๒ ประเภทรวมกัน โดยเป็นค่าปลงศพ ๑๕,๐๐๐ บาท เป็นค่าขาดไร้อุปการะ ๕๐๐,๐๐๐ บาท) จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า ฝ่ายจำเลยไม่ได้ทำละเมิด ค่าขาดไร้อุปการะที่ศาลอุทธรณ์กำหนดสูงเกินควร
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทำละเมิด พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เฉพาะค่าขาดไร้อุปการะ โดยให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงิน ๓๖๐,๐๐๐ บาท แก่โจทก์นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นออกคำบังคับให้จำเลยทั้งสองใช้เงิน ๓๗๕,๐๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน ๓๖๐,๐๐๐ บาทนับแต่วันฟ้องไปจนกว่าชำระเงินเสร็จโดยกำหนดให้ปฏิบัติตามภายใน ๓๐ วัน จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ว่า จำเลยไม่ต้องเสียดอกเบี้ยในต้นเงิน ๓๖๐,๐๐๐ บาทขอให้แก้ไขคำบังคับของศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คำบังคับของศาลชั้นต้นชอบแล้ว พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฝ่ายจำเลยทำละเมิด และพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์โดยระบุไว้โดยชัดแจ้งว่า แก้เฉพาะค่าขาดไร้อุปการะให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงิน ๓๖๐,๐๐๐ บาทแก่โจทก์นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ แสดงว่าศาลฎีกาพิพากษาแก้เฉพาะจำนวนเงินค่าขาดไร้อุปการะที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่าสูงเกินไปเท่านั้น ส่วนดอกเบี้ยสำหรับเงินค่าขาดไร้อุปการะมิได้แก้ไข จำเลยที่ ๒ จึงต้องเสียดอกเบี้ยในต้นเงิน ๓๖๐,๐๐๐ บาทซึ่งเป็นค่าขาดไร้อุปการะด้วย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
