คำฟ้องและคำให้การ
อัยยการเป็นโจทก์แทนเด็กฟ้องแบ่งมฤดกนางพยอมมารดาเด็ก จากจำเลยซึ่งเป็นบิดาเด็กและเป็นสามีนางพยอมมีสร้อยทองคำหนัก ๔ บาท เป็นสินเดิม ฝ่ายจำเลยไม่มีเกิดสมรส ๘๐๑๐ บาท ขอให้แบ่งมฤดกผู้ตายให้แก่บุตร์ ทั้งสามคน ละ ๑๘๐๒ บาท ๒๔ สตางค์ จำเลยต่อสู้ว่า นางพยอมไม่มีสินเดิม จำเลยมีสินเดิมฝ่ายเดียว และคดีขาดอายุความมฤดก นายสวัสดิ์ยื่นคำร้องอ้างว่าเป็นบุตร์นางพยอมขอส่วนแบ่งมฤดกด้วย ศาลจังหวัดธัญญบุรีฟังว่าทั้งสองฝ่ายมีสินเดิม จึงพิพากษาให้แบ่งทรัพย์ ระหว่างสามีภรรยา แล้วให้แบ่งมฤดกนางพยอมเป็น ๗ ส่วน ให้แก่โจทก์และผู้ร้องคนละส่วน โจทก์จำเลยอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์สืบไม่ได้ว่านางพยอมมีสร้อยตามฟ้อง ที่พะยานว่านางพยอมมีต่างหูเข็มขัดและแหวนนั้นไม่ตรงกับประเด็นที่ฟ้อง ที่อ้างว่านางพยอมมีสินเดิมจึงฟังไม่ได้แต่จำเลยมีสินเดิม นางพยอมจึงไม่มีส่วนในสมรส จึงไม่มีมฤดก
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ เพราะประเด็นโต้เถียงระหว่างโจทก์จำเลยมีว่านางพยอมมีสินเดิมหรือไม่ ไม่ใช่ว่านางพยอมมีอะไรเป็นสินเดิมจริงอยู่ในการกะหักสมรสใช้สินเดิม ข้อที่ว่าอะไรเป็นสินเดิมราคาเท่าใดย่อมเป็นข้อสำคัญ แต่การแบ่งสมรสข้อสำคัญมีเพียงว่ามีสินเดิมหรือไม่เท่านั้น ส่วนจะเป็นชนิดที่โจทก์ระบุไว้หรือไม่ไม่สำคัญ จึงให้ยกคำตัดสินศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่
