คำฟ้องและคำให้การ
คดีสองสำนวนนี้ศาลพิจารณาและพิพากษารวมกัน สำนวนแรกโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกมีปืนและฆ้อนเหล็กเป็นอาวุธทำการปล้นทรัพย์ และทำร้ายเจ้าทรัพย์โดยเจตนา เจ้าทรัพย์ได้ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๓๔๐, ๘๓ริบของกลาง และขอให้นับโทษต่อจากคดีดำ ๗๑๐/๒๕๐๙ ของศาลชั้นต้น สำนวนหลัง
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนพ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ และนับโทษต่อจากคดีดำที่ ๗๑๑/๒๕๐๙ ของศาลชั้นต้น
จำเลยให้การปฏิเสธทั้งสองสำนวน ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยเป็นผู้กระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์และมีอาวุธปืนไม่รับอนุญาตตามฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรค ๕, ๒๘๙(๖), ๘๓ และพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ วางโทษประหารชีวิต ปรับ ๒,๔๐๐ บาทจำเลยรับสารภาพลุแก่โทษต่อพนักงานสอบสวนเป็นประโยชน์ในการพิจารณาคดีปรานีลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗๘, ๕๒ คงจำคุกจำเลยไว้ ๒๐ ปี ปรับ ๑,๖๐๐ บาท ไม่เสียค่าปรับจัดการตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙, ๓๐ ริบอาวุธปืนลูกซองพก ๒ กระบอก กระสุนปืนลูกซอง๓ นัดของกลาง ส่วนของนอกนั้นคืนเจ้าทรัพย์และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืน ๑๘,๖๕๘ บาทแก่เจ้าทรัพย์
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๐ วรรคสุดท้าย, ๘๓ กระทงหนึ่ง และมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ อีกกระทงหนึ่ง แต่ให้ลงโทษเฉพาะกระทงที่หนักที่สุดเพียงกระทงเดียวซึ่ง เป็นการสมควรแก่รูปคดีตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๐ วรรคสุดท้าย, ๘๓ และมาตรา ๙๑ให้จำคุกจำเลยตลอดชีวิต จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดี ปรานีลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗๘, ๕๓ คงจำคุกจำเลย ๑๕ ปี อาวุธปืนลูกซองสั้นหมายเลขทะเบียน ก.พ. ๓/๒๕๑๕ พร้อมด้วยกระสุนปืนของกลาง ๒ นัดให้ริบ ส่วนปืนลูกซองสั้นหมายเลขทะเบียน น.ว.๙/๑๒๗๒๖ กับกระสุนปืนของกลาง ๑ นัดให้คืนเจ้าของไป และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืน ๑๘,๓๕๘ บาทแก่เจ้าทรัพย์ด้วย นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษประหารชีวิตและลงโทษฐานผิดพระราชบัญญัติอาวุธปืนและให้ริบปืนอีกกระบอกหนึ่งซึ่งตกอยู่ในที่เกิดเหตุ
จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเป็นคนร้ายปล้นทรัพย์ดังฟ้องจริง ปัญหาว่าควรจะลงโทษจำเลยหนักเบาสถานใดนั้น เห็นว่า สำหรับความผิดของจำเลยเป็นอันยุติว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมาย ๒ กระทงคือ มีความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๐ วรรคท้ายกระทงหนึ่ง ซึ่งได้ถูกฟ้องในความผิดเฉพาะกระทงนี้เป็นสำนวนหนึ่งและมีความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไม่รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนมาตรา ๗, ๗๒ อีกกระทงหนึ่งและได้ถูกฟ้องในความผิดเฉพาะกระทงนี้เป็นอีกสำนวนหนึ่ง ซึ่งถึงแม้ว่าจะแยกฟ้องเป็นคนละสำนวน ไม่ได้ฟ้องเป็นสำนวนเดียวกัน แต่ก็เป็นเรื่องกระทำการอันความผิดหลายกรรมต่างกัน ที่ศาลจะลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปหรือจะลงโทษเฉพาะกระทงที่หนักที่สุดก็ได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๙๑ แล้วแต่การใช้ดุลพินิจของศาล ที่ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษเฉพาะกระทงที่หนักที่สุดเพียงกระทงเดียว เป็นการสมควรแก่รูปคดีแล้ว
ที่โจทก์ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์วางโทษจำคุกตลอดชีวิต ไม่เหมาะสมกับความโหดร้ายทารุณสำหรับบุคคลที่มีใจดำอำมะหิตนั้น เห็นว่าจำเลยคอยอยู่ข้างล่างไม่ได้ขึ้นไปฆ่าผู้ตายบนเรือนด้วย ที่ศาลอุทธรณ์ให้จำคุกตลอดชีวิตจึงเป็นการสมควรแล้ว ส่วนอาวุธปืนเลข น.ว.๙/๑๒๗๒๖ มีทะเบียนโดยชอบโจทก์มิได้นำสืบว่าเป็นปืนที่ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดและในสำนวนที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตก็มิได้ฟ้องถึงอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนรายนี้ ฉะนั้นที่ศาลอุทธรณ์ไม่ริบอาวุธปืนรายนี้ชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์จำเลย
