คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยใช้ขวานฟันศีรษะนายถวิลมีบาดเจ็บสาหัส
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดฐานพยายามฆ่าคนให้จำคุก ๑๐ ปี เพิ่มโทษตามมาตรา ๗๒ อีก ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทำร้ายร่างกายนายถวิลถึงสาหัสไม่ถึงพยายามฆ่า จึงแก้ให้ลงโทษจำคุก ๕ + เพิ่มโทษอีก ๑ ใน ๓ เป็น ๖ เป็น ๘ เดือน โจทก์จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความว่า เมื่อจำเลยฟันนายถวิลล้มลงแล้วยังจะฟันซ้ำอีก หากมีผู้อื่นช่วยทันและบาดแผลที่เจ้าทุกข์ได้รับถ้ารักษาไม่ดีอาจพิการหรือถึงตายได้ แสดงว่าจำเลยเจตนาจะฆ่าให้ตาย ส่วนเรื่องเพิ่มโทษเห็นว่าศาลล่างเพิ่มมาถูกแล้ว การที่จำเลยพ้นโทษไปแล้วมากระทำผิดอีก เมื่ออยู่ในเกณฑ์ที่จะเพิ่มโทษแล้ว ต้องเพิ่มโทษจำเลยได้ทุกคดีที่จำเลยกระทำผิดในครั้งหลัง ไม่ใช่จะยกมาเพิ่มได้เพียงครั้งเดียว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น
