คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกลักกระบือของเจ้าทรัพย์ไป เจ้าทรัพย์ติดตามทัน พวกของจำเลยได้ชักมีดขู่จะทำร้ายพวกเจ้าทรัพย์ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยไม่ได้สมคบกับพวกในการขู่เข็ญอย่างใด คงผิดฐานลักทรัพย์ให้จำคุก ๒ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่พวกของจำเลยขู่พวกเจ้าทรัพย์นั้น แม้จะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ร่วมคิดกับพวกให้ขู่เข็ญมาแต่แรก แต่เมื่อการลักทรัพย์ยังไม่ขาดตอนและจำเลยก็ได้รู้เห็นการขู่ของพวกตนเช่นนั้นถือได้ว่าจำเลยได้รู้เห็นร่วมใจในการนั้น ความผิดของจำเลยจึงเป็นฐานชิงทรัพย์พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลย ๔ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าการที่พวกของจำเลยขู่เข็ญเจ้าทรัพย์นั้น จำเลยอาจไม่ไม้ยินและไม่ได้ถือเอาประโยชน์แห่งการขู่เข็ญนั้น จะฟังว่าจำเลยสมคบกับพวกในการขู่เข็ญไม่ได้ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชอบในการขู่เข็ญของพวกจำเลย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น
