คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบังอาจเก็บค่าเช่านาจากนายย้าผู้เช่าทำเกินอัตราที่กฎหมายกำหนด ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบ คุมการเช่านา ๒๔๙๓
จำเลยให้การว่า ให้นายบุญธรรมเช่านา แต่เมื่อจะเก็บค่าเช่านานายบุญธรรมให้ไปเก็บกับนายย้า ความจริงนายย้า ไม่ใช่ผู้เช่านา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่านา พ.ศง ๒๔๙๓ มาตรา ๑๖ ปรับจำเลย ๑๕๐ บาท ลดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๔ หนึ่งในสามคงปรับ ๑๐๐ บาท
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยเก็บค่าเช่านาจากนายย้า แม้จำเลยจะให้นายบุญธรรมเช่าไปแล้วนายบุญธรรมให้นายย้าเป็นผู้ ทำ เมื่อจำเลยไปเรียกเก็บค่าเช่าจากนายย้า ดังนี้ ข้อเท็จจริงไม่ต่างกับฟ้อง จำเลยเก็บค่าเช่าเกินอัตราเมื่อประกาศใช้พระราชบัญญัติควบคุมการเช่านาแล้ว แม้จะทำสัญญาเช่ากันไว้ก่อน จำเลย ก็ต้องมีความผิด เพราะจำเลยทำละเมิดกฎหมายซึ่งได้ประกาศใช้แล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน.
