คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๑๕ ธันวาคม ๒๔๘๓ จำเลยซื้อข้าวเปลือกโจทก์ไป ๒๐๐ ถังราคา ๑๓๖ บาท แล้วไม่ใช้ราคา ขอให้บังคับจำเลยใช้รวมทั้งดอกเบี้ย ในเวลานำสืบโจทก์นำสืบว่าจำเลยซื้อข้าวของโจทก์ไป ๒ คราวๆแรกใช้ราคาแล้ว คราวหลังคือคราวที่ฟ้องนี้จำเลยยังไม่ใช้ราคา ศาลล่างฟังว่าจำเลยยังไม่ได้ใช้ราคาข้าวให้โจทก์จริง จึงพิพากษาให้จำเลยใช้ราคาแก่โจทก์ จำเลยฎีกาว่า โจทก์สืบนอกประเด็นเกินฟ้อง รับฟังไม่ได้ ตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๘๗
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า และโจทก์สืบว่าในเดือนอ้ายจำเลยได้ซื้อข้าวเปลือกไป ๒ ครั้ง ครั้งแรกได้ชำระราคาแล้ว ส่วนครั้งหลังคือวันที่ฟ้องจำเลยยังไม่ได้ขำระราคา จึงได้ฟ้องนั้น มิใช่เป็นการสืบนอกฟ้อง เพราะการซื้อขายครั้งก่อนโจทก์มิได้ตั้งข้อพิพาท จึงไม่จำต้องกล่าวในฟ้อง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
