คำฟ้องและคำให้การ
ความว่า ชั้นแรกสามีโจทก์ขายที่ดินมีโฉนดให้นายจือโดยไม่มีหนังสือซื้อขาย นายจือซื้อแล้วเข้าอยู่ได้ ๓ ปี ก็ขายต่อมาเป็นทอด ๆ จนถึงจำเลย จำเลยเข้าครอบครองมาตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๘๕ จนบัดนี้
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลน จำเลยต่อสู้ว่าได้กรรมสิทธิ์โดยทางครอบครองแล้ว ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยครอบครองมายังไม่ถึง ๑๐ ปี พิพากษาให้ขับไล่จำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์กับสามีสละเจตนาครอบครองเกิน ๑๐ ปีแล้ว ขับไล่ไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เรื่องนี้ทุนทรัพย์เพียง ๒๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์แก้ไขเพียงเล็กน้อย คู่ความฎีกาได้ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย โจทก์สละเจตนาครอบครองที่ดินเป็นเวลาเกิน ๑๐ ปี ระหว่าง ๑๐ ปีนั้น ผู้อื่นและจำเลยเข้าครอบครองสืบเนื่องกันมา แม้การซื้อขายที่เป็นหลั่น ๆ กันไม่มีหนังสือ โจทก์ก็ฟ้องขับไล่ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
