คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกบังอาจลักเอาพระพุทธรูปสัมฤทธิ์1 องค์ กับสิงห์สัมฤทธิ์ 1 ตัวอันเป็นโบราณวัตถุและเป็นทรัพย์สินของแผ่นดินตามประกาศของคณะปฏิวัติ (ฉบับที่ 308) พ.ศ. 2515 ข้อ 4ซึ่งทรัพย์ทั้งสองอย่างเป็นวัตถุในทางศาสนา เป็นที่เคารพสักการะบูชาของประชาชนและเก็บไว้เป็นสมบัติของชาติ ไปจากความดูแลรักษาของนายแบน โดยจำเลยเข้าไปลักในเคหสถานที่อยู่อาศัยของผู้ดูแลรักษาขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 ทวิ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2512 มาตรา 3 ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์ด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 ทวิ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2512 มาตรา 3 จำคุกจำเลย 5 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริง จำเลยกับพวกร่วมกันลักเอาพระพุทธรูปและสิงห์สัมฤทธิ์ ไปจริง และวินิจฉัยต่อไปว่า พระพุทธรูปและสิงห์สัมฤทธิ์ ดังกล่าวเมื่อนายแบนขุดพบแล้วนำมาสักการะบูชา ไว้ในห้องที่บ้านของนายแบนนางจวน เมื่อเพื่อนบ้านทราบว่านายแบนขุดพบพระพุทธรูปและสิงห์สัมฤทธิ์ เป็นของเก่าก็มา กราบไหว้ สักการะบูชาอยู่ได้ประมาณ 3 วันก็ถูกลักเอาไป ยังไม่พอฟังว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นที่สักการะบูชาของประชาชน และการที่นายแบนขุดพบพระพุทธรูปและสิงห์สัมฤทธิ์ แล้วมิได้แจ้งหรือนำส่งมอบแก่พนักงานเจ้าหน้าที่หรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจ แต่นำไปเก็บรักษาไว้เอง ยังไม่พอฟังว่านายแบนได้เก็บรักษาทรัพย์ดังกล่าวไว้เป็นสมบัติของชาติการกระทำของจำเลยยังไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 ทวิ ที่แก้ไขแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 จำคุกจำเลย 2 ปี ให้จำเลยคืนพระพุทธรูปและสิงห์สัมฤทธิ์ หรือใช้ราคาทรัพย์ 4,000 บาท ให้แก่เจ้าของตามกฎหมาย
