เนื้อความคำพิพากษา
ข้อเท็จจริงได้ความว่า บิดาโจทก์กับ จ.ได้ซื้อที่ดินรายพิพาทมา แต่ไม่ได้โอนโฉนด แล้วบิดาโจทก์ยกที่ดินรายนี้ให้แก่โจทก์ ๆ ได้ครอบครองมากว่า ๑๐ ปีแล้ว ต่อมาเจ้าของเดิมโอนโฉนดให้ จ.แล้ว จ.โอนให้จำเลยอีกต่อหนึ่ง ที้ง จ.และจำเลยรู้การครอบครองของโจทก์ดีแล้ว ศาลฎีกาพิพากษาว่า โจทก์ได้ครอบครองที่ดินอย่างเป็นเจ้าของมากว่า ๑๐ ปีแล้ว จำเลยได้รับโอนที่ดินมาโดยรู้การครอบครองของโจทก์แล้ว จึงเรียกไม่ได้ว่าการโอนได้เป็นไปโดยสุจริต ถึงแม้จำเลยได้ เสียค่าตอบแทนไปในการับโอนที่ดิน โจทก์ก็ยังมีสิทธิขอให้เพิกถอนการจดทะเบียนและมีสิทธิจดทะเบียนของตนได้ ตาม ม.๑๓๐๐ แห่งประมวลแพ่ง ฯ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้เพิกถอนนิติกรรมการโอนนั้นเสีย
